Schopenhauer urodził się w Gdańsku jako jeden z synów wpływowego na pomorzy kupca oraz słynnej, miejskiej prozaiczki. W momencie jednak kiedy pięć lat od jego narodzin miasto zostaje całkowicie zajęte przez Prusy, przeprowadza się wraz z całą rodziną do Hamburga. Początkowo przygotowuje się do zawodu kupieckiego, co związane było z wolą jego ojca. Sprowadzał on mu nawet specjalnie prywatnych nauczycieli, którzy mieli zadbać o rozwój intelektualny młodego Artura i jednocześnie nakierowywać go na odnalezienie pasji do kupiectwa. Jego ojciec jednak wkrótce umiera, a wpół sierota Schopenhauer przenosi się wraz z swoją matką do Weimaru, gdzie przygotowuje się do rozpoczęcia studiów. W mieście tym ma możliwość spotkania się z Goethem, Wielandem oraz wieloma, wieloma innymi. Młody Artur rozpoczyna swoje studia w Getyndze, gdzie zapoznaje się między innymi z szeroką twórczością Kanta oraz Platona, uzyskuje w końcu tytuł doktora na swojej uczelni. Habilituje w tym samym roku, na podstawie swojej wyśmienitej rozprawy naukowej, która dotyczyła zasad dostatecznych racji, była więc już praca nakierowaną ściśle na tematykę filozoficzną. Swojej nauki jednak nie przerywa, kontynuuje ją między innymi w Jenie oraz Berlinie, gdzie prowadzi już o wiele bardziej luźne życie, podróżuje bardzo dużo po europie. W czasie tychże podróży kończy jedno ze swoich głównych dzieł. Książka ta w końcu zostaje wydana w czterech księgach. Będą one mówiły przede wszystkim o wiedzy i o czerpaniu jej z bezpośredniego doświadczenia, przede wszystkim jednak poprzez konstruktywne rozumowanie oraz wyobrażenia.